Maisha ya mtaani kwa mwanamke ni magumu mara mbili zaidi, hasa unapokuwa na elimu yako lakini unalazimika kudhalilika kwa kuomba chumvi na mboga kwa majirani kila siku.
Naitwa Lilian, na kwa miaka sita baada ya kuhitimu chuo, nilikuwa nikiishi maisha ya dhiki yaliyokithiri.
Nilianza kujitosa kwenye michezo ya kubashiri (betting), hasa ile ya haraka ya ‘virtual games’, nikiamini ningeweza kupata hata elfu kumi ya kusaidia familia yangu. Lakini, badala ya ushindi, nilijikuta nikipoteza hata kile kidogo nilichopewa na ndugu.
Kila nikicheza, timu zangu zilikuwa zinafungwa goli dakika ya mwisho kabisa, jambo lililonifanya nionekane kama mtu mwenye mkosi.
Hali ya kuwa tegemezi ilinifanya nikose amani ya moyo na kujiona sifai. Umri wangu wa miaka 32 ulikuwa unanituma kuanza kujenga maisha yangu, lakini sikuwa na hata shilingi tano ya akiba.
Nilianza kujitosa kwenye michezo ya kubashiri (betting), hasa ile ya haraka ya ‘virtual games’, nikiamini ningeweza kupata hata elfu kumi ya kusaidia familia yangu. Lakini, badala ya ushindi, nilijikuta nikipoteza hata kile kidogo nilichopewa na ndugu.
Kila nikicheza, timu zangu zilikuwa zinafungwa goli dakika ya mwisho kabisa, jambo lililonifanya nionekane kama mtu mwenye mkosi.
Hali ya kuwa tegemezi ilinifanya nikose amani ya moyo na kujiona sifai. Umri wangu wa miaka 32 ulikuwa unanituma kuanza kujenga maisha yangu, lakini sikuwa na hata shilingi tano ya akiba.
Majirani walianza kunisimanga na kunitolea maneno ya kashfa, wakisema kuwa nimesoma ili nije kuwa mcheza kamari aliyefeli.Soma Zaidi.
Post a Comment