Miaka mitano ilikuwa imepita mimi na mume wangu tukijaribu kupata mtoto. Kila mwezi tulipoona siku za hedhi zikiwa zimepita bila matokeo, tulianza kuhisi kupoteza tumaini. Tulijaribu kila njia tuliyoweza kufikiria madhara ya dawa, mitindo ya lishe, hata ujio wa madaktari wa kitaalamu.
Lakini kila mara tulipopata matumaini, tulipoteza tena. Kila jaribio lilikuwa la kuchelewa, na kila matokeo hasi lilikuwa kama kengele ya huzuni. Wakati fulani, mateso yetu yalizidi. Nilijiona mwembamba kiakili, nikiwa na huzuni isiyoelezeka.
Kila mtu aliye na watoto karibu yangu alionekana kuwa na furaha ya maisha, na mimi nilikuwa nikihisi peke yangu. Nilijaribu kuzungumza na watu, kupata ushauri, lakini kila mtu alikuwa na masharti yake. Nilianza kuchoka, na moyo wangu ukajaa woga na uchovu wa kudumu. Soma zaidi hapa

Post a Comment