Nilipokuwa shuleni, kila kitu kilionekana kunipinga. Wanafunzi wangenidharau, walikisia sina thamani ya kuwa kwenye kikundi chao, na mara nyingi walitumia tabia za kudharau kunipiga moyo. Nilijaribu kuzungumza, kuonyesha ujasiri na kushirikiana, lakini kila jaribio lilishindikana.
Nilihisi kutengwa na maisha yakiwa hayaendi kama nilivyotarajia. Kila siku nilipoamka, nilijikuta nikikumbuka jinsi walivyokuwa wakinidharau. Nilijaribu kubadilisha tabia zangu, kuwa na uhakika na kusoma vizuri, lakini hakukuwa na mabadiliko makubwa.
Ndani ya moyo wangu nilihisi hakuna matumaini, kwamba labda maisha yangu ya shuleni yalikuwa hayana mwanga. Hali ilizidi kuwa ngumu pale nilipoona jinsi wengine walivyokuwa wakiendelea vizuri, huku mimi nikiwa nashindwa kuonyesha thamani yangu. Soma zaidi hapa
Post a Comment